Mehtap

Kendisine aşık olanın rakibi olmaz.
Reklam
O esrarlı yangına bu can nasıl dayandı Sahile vurdu kalbim su yandı kum da yandı Bir mum gibi eriyip aktı uykusuzluğum Ölüme baş kaldıran dertli uykum da yandı Yurdumdan mahrum edip dolaştırdın cem gibi Ruhumla söndü alev sonra ruhum da yandı Kül oldu bir yiğidin figanıyla her umut Bülbülün küllerine konan puhum da yandı Böylesi bir yangın görmedi Nemrut bile Kaktüsün gölgesinde nazlı ahım da yandı Ahımdır zannederdim en belalı kıvılcım Kirpiğine dokunan kanlı ahım da yandı Bir damla su ver bana ey çöl bari sen küsme Kalmadı hiçbir şeyim bak günahım da yandı Yenilgiler bir tufan gibi çöktü üstüme Ülkem yıkıldı heyhat ordugahım da yandı Köleleri her akşam duman kıldı gözlerim Başıma tac ettiğim padişahım da yandı İlk defa böylesine tutuştu gökkuşağı Renklerim siyah oldu ve siyahım da yandı
Şiir

Mehtap

, bir kitap okudu
Puan vermedi·336 syf.·
6 günde okudu
·
2026 11. kitabı
Christophe Andre
8.4/10 · 1.753 okunma
Bahsini kapattım, yükün bana katırla, İster kundakla beni ister doğra satırla İster beşikte salla, ister dağıt parçala, Ötelerden davet var, beni ölü hatırla. Kurutun umudumu artık sana yeşermez, Kan kusan yaralarım terbiye de edilmez. Vakit kıyamet bende, sana tövbede yetmez Farzı misal ölmüşüz sen vebali hatırla. Yıkıldı saltanatım sükut başa kuruldu 0 ilk şevk ilk heyecan, bende duruldu. Dünyamı talan ettin sanki mahşer görüldü En iyisi ukbede sen teraziyi hatırla. Atilla Safi
Şiir
Elimde olsa, kendi cenazemi kendim defnederdim. Çünkü biliyorum ki, ayağı çamura bulaşan bile onun lafını eder. İnsanlara güvenim işte bu kadar tükendi.
Reklam