Mine
@__mine
Şu anda okuduğu kitap
Fazla zenginlik yalnızca gereksiz şeyleri satın alabilir. Ruh için gerekli olan bir şeyi satın almak için paraya gerek yoktur.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Yaşamını sadeleştirdiği oranda, evrenin kuralları daha az karmaşık görünecektir ve ne yalnızlık yalnızlık, ne sefalet sefalet ne de zayıflık zayıflık olacaktır.
Her insan tapınağını yani bedenini tapındığı tanrıya uygun bir şekilde ve tamamen kendi tarzında inşa eder; yalnızca mermere çekiçle vurarak bundan kurtulamaz. Hepimiz heykeltıraş ve ressamız; ve materyalimiz kendi etimiz, kemiklerimiz ve kanımızdır. Asillik, bir insanın niteliklerini, onu hayvanlaştıran ahlaksızlığını veya bedenselliğini arındırmakla başlar.
Birçok biçim alsa da nefsine düşkün olmanın hepsi birdir; tüm saflık da birdir. Bir insanın şehvetle yemesi, içmesi, biriyle birlikte olması veya uyuması aynıdır. Bunların hepsi tek bir iştahtır ve bir insanın tensel zeklere ne kadar düşkün olduğunu görmek için bu şeylerden herhangi birine bakmamız yeterlidir. Saf olmayan biri ne saf bir şekilde ayağa kalkabilir ne de oturabilir. Sürüngen yuvasının bir deliğinde saldırıya uğradığında, başka bir delikte kendisini gösterir. Eğer erdemli olacaksan, ölçülü olmalısın.
Thseng-tseu şöyle der:
"Ruh kendisinin efendisi olmayınca, kişi bakar ama görmez, dinler ama duymaz, yer ama yemeğin tadını almaz."
Yemeğin gerçek lezzetinin ayrımına varan kişi asla açgözlü olmaz; bu tadı alamayan kişi ise aksine açgözlüdür.
Bir insanı kirleten, ağzına giren yemek değil yediği yemeğe duyduğu iştahtır. Yenilen, hayvani duygularımızı sürdürecek veya tinsel yaşamımıza ilham verecek bir yemek değil ama bize sahip olan kurtçukları besleyecek yemek olduğunda bu, ne niteliğe ne de niceliğe duyulan bir iştahtır; sadece duyusal tatlara teslim olmaktır.