Ne çok ister insan büyük
kederlerin ardından ölüp gitmeyi de, başaramaz.
Ruh,başına kara bir hale takarak göğe yükselmek için çırpınır
ama vücut dünyalıdır; yer, içer, yaşar
Fournier in yalın dili, kısa cümleleri, süsü püsü olmayan anlatımı nasıl bu kadar etkileyici olabiliyor bilemiyorum. Ne yazsa keyifle okuyorum. bu kitapta annesine hayatı zehir etmiş olan babasına odaklanmış yazar. babanın içki problemini Kuzeyli Annem kitabından biliyoruz zaten. Baba sıra dışı, sosyal kurallara uymayan, ayrıksı ve içki sorunu olan birisi ama itici bir insan değil. Fournier bize çocukluk travması anlatmıyor, ajitasyon dolu bir dil kullanmıyor. anneci veya babacı olup taraf tutmuyor. bu yargıların hepsini okuruna bırakıyor.