Şafak vaktinde sesleniyorum ona,
Doğa gülümsediğinde,
Fakat duymuyor,
Çünkü hastalıklı bir uyku
Uyuşuk gözlerine çökmüş.
Akşamüstü onun aklını çeliyorum,
Sessizliğin hüküm sürdüğü ve çiçeklerin uyuduğu esnada.
Fakat o yanıt vermiyor,
Çünkü yarının ne getireceğine dair,
Hissettiği korku sarıp sarmalamış düşüncelerini.