Dün ciddi görünen, bugün fırıldak; daha, fizikî olmasa da, hissediyorum ben: önsezim beni hemen hemen hiç yanıltmadı. Güvendiğim insanların bu halleri öyle bir gücüme gidiyor ki!
Direniş, derimin altında yer aramaya başlıyor : o da mahcup; kalbim, teselli ediyor, yanına varmış.
Hayat bu!
Gene de, zehirli sokakları arşınlayıp duruyor, kanınızda yeni cümleler oluşturmaya çalışıyor, “Elverişli bir ruh hâli içinde bulunmalı insan, ne olup biterse bitsin be!” demekten de geri kalmıyordunuz.