İnsan adeta bir gölgeler âleminde yaşıyor, hiçbir şeye bel bağlamaya gelmiyor. Biz, Hz. İbrahim gibi sönmeyenin, batmayanın peşine düşmek mecburiyetindeyiz.
Divan şiirini rahat zamanlarda, keyifli anlarda söylenmiş güzel sözler zannetmeyiniz, onlar yaşanmış bir hayatın söz sanatına dökülmüş halidir ki insanlar ibret alsınlar.
Çünkü insan sadece akılla hayatın manasını kavrayamaz.Gönül sadası orada devreye giriyor.Gönle bir akis düşüyor, o akis gönülde bir tını oluyor, dalgalanıyor. O zaman hayatın manasını anlıyorsunuz ve o muhteşem mana karşısında lâl olup hayatınızı bir hadiseye vakfediyorsunuz.