Alın terimde yanıyor olmam
Küllerimin adresi
Ses yok, soluk kesik
Karanlık sokaklar loş
Kamaşmayan gözler hesap sorar gibi
Körsan lambalar gibiyim
Gölgem kesik
Yetinememenin ızdırabını hissetmek
Dilsiz bırakıyor her bir hikayede
Mücadeleler yordu artık zihnimi
Hırpalanmak nedir karşılayamıyor kelimeler
Öyle bir beter döngü ki
Duyuramadığım sesler tutuyor bedenimi
Alaşağı ediyor düşüncelerimi
Girdapda yasamak tutmak sanki nefesini
Dalmak meşakkatten ağır
Yokluk bir elin diğerini görmemesi gibi
Günah kadar ağırım
Sevaba ulaşamayacak gibi...
16/8/2025
Pınar PEKĞÖZ