Yaşamayı sürdürmek istiyorum, hangi biçimde olursa olsun. Kendi irademle vazgeçiyorum bedenimden, kendimden. Sefilin tekiyim ben.
Onların gerçek güçlerini, ilk defa bu kadar büyükçe, hissediyorum.
Ulu Tanrım diye düşünüyorum, istediğin her şeyi yapacağım. Kaderime razı olacağım. Kendimi feda edeceğim.
Tövbe edeceğim.
Bunun doğru olmayacağını biliyorum, ama aklımdan geçiriyorum yine de.
İğrenç bir şey bu, ama her şeye karşın, gerçek. Ölüm acıktırıyor beni. Hayatta kalışımla bedenin bunu halletme yoludur belki, temel duasını yinelemeyi sürdürmesi: varım, varım. Varım, hâlâ.