Selma
@__st__
"Şimdi tutturduğum yolu sonuna dek sürdürmek zorundayım; okumazsam, kendi bildiğim gibi çalışmazsam, hiçbir şey yapmazsam, aramaktan vazgeçersem, işte o zaman yok olurum. En acı yazgı olur benimki."
Başkalarına muhtacız. Sevmek ve onlar tarafından sevilmek için onlara muhtacız. Eğer bu sevgi olmazsa kuşkusuz yalnız bırakılmış bir bebek gibi büyümemiz, gelişmemiz ve olgunlaşmamız duracak; deliliği ve hatta ölümü seçmiş olacağız.
Reklam
Sevgi pek çok şeydir. Ve olasılıkla hakkında kesin ve eksiksiz olunamayacak kadar çok şeydir. Bu nedenle sevgiyi tanımlamaya girişen kişi sonunda müphem ve bulanık, hiçbir yere varamayan kişi durumuna düşer.
Sevgi bize biraz aldanma gibi görünür. Biz sevgiyi kendi kendini aldatma, kişinin aklının afyonu, idealistçe bir saçmalık, bilimsel olmayan bir hile olarak adlandırırız.
Sevmeyi öğrenmek istiyorsanız işleme onun ne olduğunu, seven insanı ne gibi özelliklerin olusturduğunu ve bu özelliklerin nasıl geliştirileceğini bulmakla başlamalısınız. Her insanın bir sevme potansiyeli vardır. Ancak bu potansiyel hiçbir zaman üzerinde uğraşılmadan sezinlenemez. Bu uğraşı bir acı çekme anlamına gelmez. Sevgi özellikle en iyi biçimde neşe hayret, barış ve yaşamayla öğrenilir.
Şu halde çoğumuz sevmesini kesinlikle öğrenemeyiz. Seviyormuş gibi davranır, sevgilileri taklit eder ve sevgiyi bir oyun gibi ele alırız. Bu durumda çoğumuzun ölür gibi yalnızlık çekmesi, en yakın ilişkiler içinde bile kendisini endişeli ve doyumsuz duyumsaması ve her zaman bir şeyler arar gibi başka yerlere bakmasına şaşmalı mıyız?
Reklam