Selma
@__st__
"Şimdi tutturduğum yolu sonuna dek sürdürmek zorundayım; okumazsam, kendi bildiğim gibi çalışmazsam, hiçbir şey yapmazsam, aramaktan vazgeçersem, işte o zaman yok olurum. En acı yazgı olur benimki."
Felsefe Grubu Öğretmenliği / Görsel Kültür YL
178 okur puanı
Haziran 2023 tarihinde katıldı
Siz, benim burnumsunuz.Edebiyat
Tam olması gereken yerde hayatıma dahil olan kitapları çok seviyorum. Yani yazarı hayatta olsa bu kitabı yazdığı için teşekkür etmenin bir yolunu arardım.
Son günlerde birkaç defa okuyup birkaç defa dinledim. Ardından bir tane de doktorum için aldım ve ona da hediye ettim. Psikopatlık derecesinde dadandığım hikâyenin bu olması da normal değil farkındayım ama gündemime son derece uygundu.
Kitapla ilgili yapılan incelemelerde burnun neyi temsil ettiği farklı şekillerde değerlendirilmiş, farklı anlamlar yüklenmiş. Hangisinin doğru olduğunu hiçbir zaman öğrenemeyeceğiz ve aslında bu durum her okuyana buruna kendi hikâyesinden rol biçme şansı sunuyor. Kısacık bir hikâye ama bir hikâye hayatınızla ilişkilendirebiliyorsanız yeterince uzundur.
Bu kitabı neden okuduğumu bilmiyorum, kütüphanede kapağı ve başlığı dikkatimi çekti, yazarını da tanıyor değildim. (İyi ki kitabın bir kısmını okuduktan sonra yazarın Instagram sayfasını gördüm. Yarım bırakmayacak kadar ilerlemiştim ve Instagram paylaşımlarını gördükten sonra neden ciddiye almamam gerektiğini daha iyi anladım.) Dili son derece açık, anlatımı ve kurgusu gayet basit bir kitap. Verdiği mesaj kısaca "İyi düşün iyi olsun." Bu mesaj için onca boş muhabbet okunmalı mı bilemiyorum.
Bazı kitaplar vaktini bekler gibidir ya bu kitap da benim için öyle bir kitaptı.
Uzun zamandır okunacaklar listemde vardı ama bir türlü sıra gelmiyordu. Ablam kendisi için almış ve ben staja başlayınca "İnce kitaplar yolda çok iyi gidiyor." diyerek tam da staj yoluna yaraşır bu kitabı okumaya başlamış oldum. İşçi sınıfının ısrarla göremediği ya da görüp de çözmek için enerji sarf etmediği meseleleri ele alıyor diyebiliriz. Üretim ve tüketim, üreten ve tüketen arasındaki çarpıklıklara dikkat çekiyor ve üretmek için heba olmanın anlamsızlığına vurgu yapıyor. Tüm bunlar iyi hoş ama kitaptan kafamı kaldırıp ofise girdiğimde tam olarak tüketime teşvik edici tasarımlar çıkarmak için bütün gün kafa yoran ben için işler iyice tuhaf bir hâl aldı. Kapitalist sistemi hiçbir zaman hoş görmedim. Buna rağmen içine çekilmiş olduğumu görmek, öyle ya da böyle çok daha fazla çekileceğimi biliyor olmak tuhaf hissettiriyor.
Merhabalar, uzunca bir aranın ardından bir kitap incelemesi yapacağım sanırım.
(Bunda hem kitapla çok uzun zaman geçirmiş olmamdan kaynaklı vefa borcumun etkisi var hem de gece yarısı fırına arkadaşım için kek attım, mecbur onun çıkmasını bekleyeceğim, bu vakti neden yazarak değerlendirmeyeyim diye düşündüm :) )
İncelemeye tabi kitabımız Nietzsche'den ve Schopenhauer üzerine kaleme alınmış bir eser. Bu kadarı bile aslında modern felsefe severler için çok şey ifade edecektir. Bir yanda pessimist bir filozof diğer tarafta bir noktaya kadar ona hayran olan fakat bir noktadan sonra uzaklaşan Nietzsche...
Bu eserde Nietzsche'nin hayranlığını ön plana çıkardığını söyleyebiliriz ki ilk sayfalarda onun şiirden ve retorik oyunlardan uzak, oldukça dürüst bir filozof olduğundan bahsediyor ve ona olan hayranlığını açıkça belirtiyor. Kendisine çağa aykırı olmayı öğretecek o eğitimciyi bulduğunu düşünüyor.
Ben de çok fazla anlamlandıramadığım bir ilgi duyuyorum Schopenhauer felsefesine ve bu nedenle onun felsefesine övgüler dizen bu eseri okumaktan oldukça keyif aldım. En güzel yanlarından biri filozofu geniş bir çerçevede ele almış olması. Yani kitap bittiğinde filozofa dair geniş diyebileceğimiz bir çerçeve edinmiş olduğunuzu fark etmeniz mümkün. Üstelik bunu okuyucuyu zorlamadan yapıyor olması Nietzsche'nin kaleminin en sevdiğim yanı. Okuyucuyu yormadan, açıkça derdini anlatan filozofa denk gelmek oldukça zor ve hatta bazı filozofların anlaşılmamak için yazdığını düşündüğüm olmuştur. Nietzsche bu yönüyle her türlü övgüyü hak ediyor bence. :)
Okuyacaklara şimdiden keyifli okumalar diliyorum.
Ben kendi çapında şiir seven, okuyan, dinleyen biriyim. Şiirlerde örtük anlamı; üzerine düşünüp kendi dünyamda bir yerlere varmayı da severim ama bu kitaptaki şiirler buna izin vermeyecek kadar kapalı geldi bana. Üstelik bu kitaba verdiğim ikinci şans olmasına rağmen yine aynı düşüncede olduğumu görüyorum.
A. Ali Ural denemeleriyle devam edebilirim fakat şiirleri için kendimi yeniden zorlayacağımı sanmıyorum.
