"Benim hikayemi kimse anlatamazdı, bir filmin ya da bir dizinin baş karakteri de olamazdım. Ben başkalarının hayatlarındaki o kişiydim ve beni bir yazar bile yazamazdı. Beni sadece ben anlatabilirdim."
"Edip Cansever çocukluğu gökyüzüne benzetmiş. Ve eklemiş; Çünkü hiç bir yere gitmez.Asla kaybolmaz.
İşte bazı anlar o gökyüzü gibiydi. Gerçekten asla insanın hafızasından kaybolmuyordu. Ne zaman başımızı kaldırsak, ilk gökyüzünü görmeniz gibi insanda içine bakınca ilk o anları görüyordu. Haklıydı Edip Cansever."
"Özünüzü başqalarının başının içinə, gözlərinin arxasına qoyun. Özünüzü onların yerində oturduğunuz və danışığınıza şahidlik etdiyiniz yerdə təsəvvür edin".
"Halbuki affetmek, ne incinmişliği ölünceye kadar bekletmek, ne de inciten kişiyi cezalandırması için bir başkasına havale etmekti. Affetmek, bırakmaktı; hayatta iken, yaşarken incitildiğinde; incinmiş duyguyu, incinmişliği bırakıp yaşama huzur içinde devam edebilmekti."