Ölümlülerin çoğu doğanın acımasızlığından şikâyet eder çünkü insanın ömrü kısadır ve bize bahşedilen bu ömür o kadar hızlı geçer ki çok az insan hariç çoğunun yaşamı, yaşama daha hazırlanırken son bulur.
İnsanlar sanki sonsuza dek vakitleri varmış gibi yaşar, zayıflıkları akıllarına hiç gelmez ve ne kadar vakit kaybettiklerini hiç hesaplamaz. İnsanların birbirine veya bir şeye harcadığı bir gün belki de son günleri olabilecekken insanlar yaşamlarını sanki sonsuz bir kaynaktan geliyormuşçasına harcar. Ölümlü olan her şeyden korkarken ölümsüz olan her şeyi arzular.