Asaf Miroğlu
@_asaf
Bütün emeklerim vatanım içindir...
Şu anda okuduğu kitap
İnsanın en büyük hatalarından biri de, Doğru zamanı yanlış kişilerle doldurmaktır...
Reklam
Bir akşamüstü öylece dolanıyordum. Çeteyle aram ne iyi, ne de kötüydü. Onlan kızdıran son davranışımı unutmalarını bekliyordum. Yapabileceğim başka bir şey yoktu. Beyaz hava ve bekleyiş. Hiçbir şey yapmadan dolanmak canımı sıkmıştı, tepeyi çıkıp Washington Bulvarı'na, sonra doğudaki sinemaya, ordan da tekrar Batı Adams Bulvarı'na yürümeye karar verdim. Kilisenin önünden de geçerdim belki. Yürümeye başladım. Derken Eddie'nin sesini duydum:
"Hey, Henry, buraya gel!"
Annemin perdenin arkasından izlediğini görebiliyordum. Her cu
martesi günü bütün evi temizlerlerdi. Elektrik süpürgesiyle halıları te mizler, mobilyayı parlatırlardı. Halıları kaldırıp tahtaları cilalarlar, sonra halıları tekrar sererlerdi. Cilalanmış tahtaları göremezdiniz bile.
Bir ay kadar sonra Kızıl'ın ailesi taşındı. Bir gün gitmişlerdi. Ani den. Kızıl daha önceden sözünü etmemişti bana. O gitmişti, top git mişti, tırnaklı küçük kırmızı parmaklar gitmişti. İyi çocuktu.
Birkaç gün sonra Kızıl'ın ön bahçesinde topu atıp tutuyorduk. Chuck ve arkadaşları ortalıkta yoktular. Kızılla giderek ilerletiyorduk oyunu. Çalışmaktı önemli olan. İnsana bir fırsat tanınması yeterliydi. Birileri fırsatların kime tanınacağını denetliyordu sürekli.
Omuzumun üstünden bir top tuttum, eksenim etrafında dönüp Kı- zıl'a yolladım. Kızıl yüksek sıçrayıp tuttu topu. Califomia Üniversitesi için oynardık belki bir gün. Kaldırımda bize doğru yürüyen beş çocuk gördüm. Benim ilkokulumdan değildiler. Bizle yaşıttılar ve bela ara dıkları belli oluyordu. Kızıl'la topu atıp tutmayı sürdürdük. Durup bizi izlediler.
Reklam