BAR KIZI— Babaları mı çocuklarını bağışlamalı, çocuklar mı babalarını? Galiba en doğrusu, çocukların babalarını asla affetmemesi…
REİS BEY— İşte bu halinizle affedebiliyor musunuz? Marifet onda…
BAR KIZI— Ben, bütün insanlıktan tiksiniyorum! Ben de bu dünyada affedebileceğim tek insan göremiyorum.
REİS BEY— Affı anlayınca kendinizden başka her insanı mazur göreceksiniz.
REİS BEY— Beni affetmeni isteyecektim.
DADI— Eğer seni affedersen yeryüzünde suçu bağışlanmadık insan kalmaz.
REİS BEY— Yeryüzünde suçu bağışlanmadık insan kalmaması için beni affet.
Siz merhametten, acıma duygusundan yalnız kötülük doğacağına inanmışsınız. Yerinde haklısınız. Fakat ondan ne büyük iyilik doğacağını unuttuğunuz için en büyük hakkı kaybediyorsunuz. Rahmet kaldırılmış sizin kalbinizden… buz çölünde yol alıyorsunuz!