Yine her şey hükümsüzdü. O titrek ışık kaybolup gitmiş, cılız heyecan da huzura ermişti. Aradan yıllar yıllar geçti. Toz toza dönüştü, solucanların yiyeceği bir şey kalmadı. Varlık tamamen kayboldu, yerini hakim ve ebedi Zaman ve Mekan adlı diktatörlere bıraktı. Mezar; varlığı, biçimi, fikri, duygusu, ruhu, cismani tarafı olmayan şey için hiçliğin barınağıydı, çürütücü saatler de ortağı.
Sayfa 724 - Monos ile Una'nın Diyaloğu·Kitabı okudu