Kusura bakmayın ama artık bu tiyatroyu izlemekten ve okumaktan ciğerim soldu. Bakıyorum da buradaki ve farklı sosyal medya mecralarında muhabbetlerin %90’ı, iki günün sonunda ' boydan fotoğraf atsana' arsızlığıyla başlayıp, konuyu hemen cinselliğe bağlamaya çalışıyor. Daha acısı, bazıları da bu ucuz numaralara 'sevgi' sanıp kanıyor.
Beyler, hanımlar; kendinize gelin. Benim bu hayatta öğrendiğim en büyük hakikat şudur: Gerçekten sevmek, birinin ruhuna dokunmaktır, uçkurunun peşinde koşmak değil. Sevgi dediğin şey cinselliğin çok ötesinde, çok daha asil bir duygudur ve o noktaya gelmek için şart değildir. Yanlış anlaşılmasın, bu işin doğasına karşı değilim; ama benim fikrimce bu işin yeri nikah masasından sonrasıdır. O mühür vurulmadan kimse kimseye bu denli güvenip de kendini harcatmamalı.
Sevmek gibi mukaddes bir kavramı, kendi nefislerine meze eden o kendini bilmez Asalaklar yüzünden temiz duyguların da içinden geçildi. Sevgiyi sadece yatakta arayan o karaktersizlerle, yüreğiyle seven adamları hanımları bir tutmayın. Pls