Dış görünüşte oluşturulan bir "normal aile" imajı vardır. Aile fertlerinin hem birbirlerine hem çevrelerine oynadıkları bir oyundur aslında bu. İşte bu "normal aile" oyunu çocuklarda çok derin yaralar açar.
"Şayet bir gün çaresiz kalırsanız, bir kurtarıcı beklemeyin. Kendiniz kurtarıcı olun. Eğer ülkenizi kurtaracak bir lider beklemekteyseniz, ben size hiçbir şey öğretememişim demektir."
Bir başkasının onu nasıl sevebildiğini, sevmeye nasıl hakkı olduğunu bazen anlamıyorum, çünkü onu yalnızca ben o kadar yürekten ve o kadar fazla seviyorum ki, ondan başka ne bir şey tanıyor, ne bir şey biliyorum; ondan başka da bir şeyim yok zaten!