Her gün biri çıkar, başlar, benim ben demeye,
Altınları, gümüşleriyle övünmeye.
Tam işleri dilediği düzene girer,
Ecel çıkıverir pusudan :Benim ben diye.
Yoksulluk muydu beni huzuruna getiren?
Değildir yoksul azla yetinmeyi bilen.
Hiçbir şey beklemem senden saygıdan başka.
Dürüst ve özgür bir kişiye saygı göstermeyi bilirsen.
Ömer onları görmüyor, işitmiyordu.
Ona göre sokaklar ıssız, Dünya gürültüsüz, gökyüzü buluruz ve Semerkant da bir kaç gün önce keşfettiği o rüyalar diyarıydı hâlâ.