Berru Avcı
@_berr
Yeryüzünde öğretmenlikten daha şerefli bir meslek tanımıyorum.
theology_
Mamak
81 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Bahçıvan ve Ölüm’e sabah başladım.
00.30’da bitirdiğimde gözyaşlarım hâlâ akıyordu.
Yazarın kalemi çok güçlü. Okurunu sessizce alıp ölümün tam kalbine bırakıyor. Yakın zamanda halasını kaybetmiş biri
Algernon’a Çiçekler, bana zekânın bir armağan mı yoksa ağır bir yük mü olduğunu düşündüren, okudukça içimi sessizce acıtan bir kitap oldu. Charlie Gordon’un hikâyesi yalnızca zihinsel bir dönüşüm
Kaliforniya'nın Salinas Vadisi'nin verimli tarım arazilerinde geçen bu geniş kapsamlı ve çoğu zaman acımasız roman, Adem ve Havva'nın düşüşünü ve Kabil ile Habil'in zehirli rekabetini çaresizce yeniden yaşayan iki ailenin -Trasklar ve Hamiltonlar- iç içe geçmiş kaderlerini konu alıyor. Steinbeck burada en unutulmaz karakterlerinden bazılarını yarattı ve en kalıcı temalarını işledi: kimliğin gizemi; aşkın açıklanamazlığı; ve aşkın yokluğunun ölümcül sonuçları.
Baştan söyleyeyim, bu kitap herkes için değil. Ama ben onu inanılmaz ve aydınlatıcı buldum. Hatta tüm zamanların en sevdiğim kitabı olduğunu bile söyledim.
Ama kolay bir okuma değil, zorlayıcı ve zaman zaman yavaş ilerleyebiliyor. Ancak, sabrınız ve azminiz varsa, sizi düşündüreceğine söz veriyorum. İnsanlığa bakış açınızı ve iyilik ile kötülük hakkındaki düşüncelerinizi değiştirecek.
Hizmetçi kitabı, akıcı bir roman. Hikâyeyi o kadar iyi anlatılıyor ki, kitabı elinizden bırakamıyorsunuz. Ters köşeler, sürprizler ve şaşırtıcı olaylar okuma zevkini bir hayli artırıyor. Başından itibaren konusu merak uyandırıyor ve gerilimi adeta içinizde hissediyorsunuz. Her bölümde farklı bir gerçeğin ortaya çıkması sizi gerçekten şaşırtacaktır. Yazarın akıcı dili, çevirisinin güzelliği, sürükleyici kurgusu ile beğeneceğiniz bir kitap olacaktır. Kitabın sonu öyle güzel bir yerde ve şekilde bitiyor ki serinin ikinci kitabını da alıp okumak için can atıyorum şimdi. Psikolojik gerilim türü okumayı sevenlere tavsiye ederim.
Hiçbir derinliği olmayan, çerez yer gibi bir günde bitirilebilen bir kitap.
zülfü livaneli'nin başka kitaplarını da okumuştum. yazarın dili çok basit. bakın sade demiyorum, basit. her defasında hayretler içerisinde kalmışımdır bu adam nasıl "edebiyatçı" olarak görülüyor diye. çok şükür son kitabı ile benim gibi düşünenler arttı. ama altını çizerek tekrar söylüyorum, yazarın tüm kitapları da böyle. fazla derinlik olmayan, basit dille yazılan, eser demeye dilim varmasa da, eserler.
