Abdullah Turan
@_bi0tic
Because ninjas are too busy.
Şu anda okuduğu kitap
Insanın öngöremedigi bir şey için uğraşması ve uğraşırken hep bir belirsizlik yaşaması... Hayat hep böyle bir nihayete ulaşamama yolculuğu mu?
Insan, hep zamanla bir şeylerin iyi olacağına inanarak avutur kendisini. Yani ileride öyle bir şey olacak ki her şey şu ankinden ve geçmiştekinden daha iyi olacak sanki. Ne olacak peki? Bilmiyorum. Bilinmeyen, ama iyi olan bir şey yok mu peki peşine düşeceğimiz?
Bu kadar parametre, bilinç dışı, bu kadar yaşanmışlık içerisinde ümitli olmayı sürdürmek biraz iman işi. O halde beyler hadi duaya beyler.
Gereğinden fazla karanlıkta kalanın gözü süzülen her ışık hüzmesinde kamaşır. Gördüğünü güneş sanır; tâ ki hakiki bir gün doğumuna dek. Yalnızlık da böyledir biraz. Gereğinden çok kendiyle kalanın kalbi de, her "benim" diyeni sahibi sanır; tâ ki esaslı bir gönülde yer bulana dek.
İnancımın tamamı fani bir dünyaya dair
Aşkın kıvılcımları ki yaşamın kendisidir
Yarin hatırası aşkın bir katresinden daha güzeldir
Aşkın ateşi yaşamaktan daha güzeldir
Yarabbi gönüllerdeki muhabbeti her zaman sakla
Benim gönlümde sakladığın gibi
Leyla ile Mecnun efsane oldular
Bizim hikayemizse sonsuza ulaştı
youtu.be/HKG3TGea7Aw
Arzu Nesnesi
Arzunun nesnesi yoktur. Ama arzumuzdan vazgeçtiğimizde yaşama dair bir sebep de kalmıyor. Önemli olan arzumuza sahip çıkmak. Onu kontrol etmek.
Arzumun nedeni ne? Ben neden aynı durumları yaşıyorum. Neden aynı kadına/adama aynı rolleri verip aynı boşluklara dusuyorum? Bunu araştırmamız gerekiyor.
Bu fanteziyi karşılayacak bir "öteki"ni bulmamız mümkün değil. Yani tüketiriz onu. Atfettigimiz şeyin tam karşılığını onda görmeyince, o kırıklığa katlanamayiz.
Bir ilişkiyi sürdürmenin yolu mesafeyi korumaktir. Adanmak yada adanmamak değil. Yani o çatışmaya saygı duymak ve o çatışmayı sürmek, sürdürmek..
Yapılan çalışmalar şunu gösteriyor. Çatışmaların olduğu ilişkilerle, olumlu duyguların arttığı iliskiler karşılaştırıldığında, çatışmalı ilişkilerin daha uzun sürdüğü görülüyor. Bunun nedeni ise çatışmalı ilişkilerde arzuyu harekete geciren sebeplerimizin olmasi. "Ona benzeyeyim/bana benzesin" dedigimiz ilişkilerde arzuyu harekete getirecek bir öteki kalmıyor artık.
Flört, arzu nesnesine ulaştığında biter. Hareket edemezsiniz. Ölümdür bir nevi. Ve hepimiz kendi meşrebimizde öleceğiz. Arabalar alacagiz, entelektüel seviyemizi artıracağız, çok çalışıp başarılı bir insan olacağız. Peki niçin? Ötekinin arzu nesnesi olabilmek için.
Öteki'siz bir var oluş mümkün değil. O yüzden var olanin ötesinde, var olandan daha aşkın, daha üst, daha yüce olan bir "öteki" bulmalıyız. O'nun gözünde kendimizi var etmeliyiz. Çünkü öyle bir "öteki" ki bu, ötekilerden öte, ötekilerden ziyade.
Iddialı. Zor. Girift. Karmaşık.
Ama mümkün.