Pakdil'e göre her şeyin başı özgürlüktür. İnsanın özgürlüğü ise Tanrı'ya inanmakla başlar. Çünkü önünde eğilmemiz gereken tek güç Tanrı'dır. İnsan bu seçimi yaptıktan sonra Tanrı'dan başka hiçbir gücün önünde eğilmez. Bunun için insan önce kendi içindeki kendisine ait şeytanı imha etmeli ki gür ve gürbüz hazzını duyabilsin özgürlüğün: inancın örgensel akımı geçecektir o zaman bana, sana, ona, bize, size, onlara. Çağımız insanının yüreğine inme inmiştir. Ancak Tanrı'ya inanış, Tanrı'ya bağlanış iyi eder insanın yüreğindeki inmeyi. Çağımız yazarlarının ilk suçlarından biri insanlara Tanrı'yı yeterince anlatamamalarıdır. Çağımızda bilim de Tanrı'yı karşısına almıştır. İnsanlar bilimde yoğunlaştıkça Tanrı'dan uzaklaşmışlardır. Tanrı'yı karşısına almış bir bilimi nasıl benimseyebiliriz?