Bütün seslerin gökyüzünde toplanacağını düşünsek,
Dünya'nın her köşesinden her an acı bir ses asılır gök Kubbe'ye.
O ses;
Gece uykusunu tam alamayanların şikayeti değildir..
Oyuncağı kırıldığı için saatlerce ağlayan bir çocuğun,
Birkaç saat aç kalanların müşkül sesi değildir !
O ses;
Ailesinin üzerine bomba düşme korkusuyla uyuyamayan bir babanın ahıdır.
Ailesi,hayalleri saniyeler içinde yıkılan bir çocuğun,
Aylardır ağzına tek lokma alamayan mazlum Müslüman'ın ahıdır!!
Ne diyor Şehit Molla Nizam-i idam edilmeden evvelki son mektubunda:
Müslümanlar etle tırnak gibi midir gerçekten,
Sökülüyor tırnaklarımız , etiniz acımıyor mu ?
...🖤
Zulüm bu...
İnsanlık, vicdan, merhamet dinlemez .
Nerede görüleceği de hiç bilinmez.
Bazen sıcacık yatağında, bazense meydanda herkesin gözleri önünde bulur seni .
Ansızın Kudüs'ün mübarek sokaklarından çıkan kızgın kurşunla,
Uçup gider küçücük bir çocuk...
Bakmayın kendisi küçüktür ama hayalleri bizden bile büyük!!!
Zalimlerin bombalarının arasında kalanlar .
Hayatının en acı verici günüdür belki ama anlamaz bazı insanlar!
Her bir katliam ayrı ayrı sızlatıyor vicdanı ...
Türkistan'ın göbeğinde yine hiç silinmeyen bir anı...
Gözler önünde bir genci şehit eden yeryüzünün taşları!!