yalnızca şaşırıyordum işte. dünle evvelsi günü ayırt edemememe, böyle bir yaşam içerisinde sıkışıp kalmış yutulmuş olduğum gerçeğine. bıraktığım ayak izlerinin daha ben dönüp bakmaya zaman bulamadan, göz açıp kapayıncaya kadar rüzgarla silinip gittiği gerçeğine.