kendisine ve yakınlarına karşı işlenen suçu şiddetle protesto etmek meşru ve gereklidir ama mutlaka büyük bir manevi yüceliğe işaret etmez; buna karşılık kendi tarafındakilerin işledikleri suçu şiddetle protesto etmek ise büyük soyluluktur.
çünkü bir mağlup için en kötüsü, bozgunun kendisi değil ondan hareketle ebedi mağlup sendromunu üretmektir sonunda tüm insanlıktan nefret etme ve kendi kendini yok etme noktasına gelinir.
nasıl ki en iyi perdahlanmış demir bile paslanmaya uzak değilse, en medeni imparatorluklar da her zaman barbarlığa aynı ölçüde yakın olacaktır; metaller gibi milletlerin de sadece dış yüzeyleri parlar.