Ben şimdi koşarak yürümek istediğim her yoldan arkama bakmadan dönüp gidiyorum. Sana böyle gelinmez ve sen böyle sevilmezmişsin. Sen bir kaç güzelliğin yanına çok ağır gelirmişsin .Bana hiç gelmemene rağmen sanki gelmişsin gibi bir çok ağırlık yüklemişsin hiç dik tutamadığım omuzlarıma. Heybeme tek yük konsa devrilecek gibiyken kalkıp senin için dimdik bir insan olmuşum. Sanki belim hiç bükülmemiş ve ben hiç kambur olmamışım. Annem saçlarıma bir kere dokunsa veya babam bir kerecik sarılsa, sarsılan ve sarsıla ağlayacak olan ben, sırf senin için tüm sevilmeyişliklerimi içime gömmüşüm. Tek doğrum seni sevmek olmuş. Canımı yakmışsın, nefesimi kesmişsin yine de sana toz kondurmamışım. Ama dedim ya kendimi kaybettiğim her yoldan dönüyorum. Ama içim ezile ezile ama güle güle. Buna seni seviyor oluşumda dahil. Bir hikayemiz olmadi ama hiç yazılmayan hikayelerden dönmek bir bana yaraşır. Bunu en iyi, sen bilirsin.