“İnsanlar,iz bırakan şeyleri hatırlamak istemez.”
Gücüm tükendi,içim daha fazla parçalandı,dudaklarım acıdı,gözlerim kanadı fakat gülümsedim.’
İnsan,ayağa kalkmanın eşsiz zaferini yere düşmeden tadamazdı. İnsanı büyüten ise yaraları değil,izleriydi.’
“Çünkü kalp iz bırakabileceğimiz tek varlığımızdır. Beyin ise bir kayboluşun içindedir.”
‘Kalbinin her atışında,bir Nâzım Hikmet şiiri gülümseyerek bana bakıyordu.’