Büş
@_busrayakut
Biraz doğaa, çokça kitapp🪻
Yarıda kesilmiş tamamlanmamış, olmamış, kursakta kalmış, gideni ayrı kalanı ayrı yaralamış ya da tükenmiş her aşkın hakkıydı son bir veda.
Beni bir ömür sekiz köşeli şapkasının gözünde taşıyan babamı başımın üstünde taşımak için yeniden uzun ve karlı yollara düştüm.
Ölüler bir fotoğrafa hapsolup sonsuza kadar orada kalıyordu.
Herkesin babası bir kere ölürdü. Alır, götürür, yıkar, kefenler, toprağa gömer ve sonra bazen acıyla hatırlanan bir ölüye dönüşürdü babalar. Benimki yıllardır tekrar tekrar ölüyordu . Bir bakışla, bir sözle, upuzun bir suskunlukla, havaya kalkan bir parmakla, sallanan bir elle, bir iç çekişle ölüyordu babam.
"İnsan öldüğü yaşta kalırmış. Yani kaç yaşında ölürsen geride kalanlar seni hep o yaşta hatırlarmış. Zannedersem , insan birinden ayrılınca da aynı yaşta kalıyormuş."