Kilden veya tuğladan yapılmış ocaktaki ateş, Rusya'nın merkezi ve kuzeyinde bulunan köylü evlerinin kalbiydi. Eski bir deyiş 'ocak sevgili anamızdır' der. Yeni doğan bebekler ocağın yakınına konur ve nişanlı gelin ateşin yanındaki 'düğün' sırasına otururdu. Ailenin talihi ve esenliğiyle ilintiliydi. Hepsinden öte, ailenin koruyucusu, dost ve akraba ataların bedenlenmesi olan ev-ruhunun (domovoi) yuvasıydı.
Sayfa 40 - Phoenix Yayınları