C
@_cey_
Öğretmen
Lisans
Malatya
48 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Herkese, her şeye ve en çok da kendisine, kendi duygularına kayıtsız kalan bir adamın hikayesini okuyorsunuz. Dışardan herkes gibi görünen, komşuları ile iyi geçinen Meursault aslında duygusuz , olaylar karşısında bir şey hissetmeyen biri diyebiliriz. Toplumdan çok kendine yabancı Meursault. Arkadaşlarının sorunlarını dinlerken o kadar kayıtsız ki nasıl bu kadar empatiden yoksun diyebilirsiniz. Meusrault , kendisi de bir duygusu olup olmadığından şüpheleniyor. Öyle ki annesinin ölümünü ve kendisinin idam kararını da aynı kayıtsızlıkla karşılıyor. Bu tarz kitaplar da sevdiğim şey yazar ve kitabın ana karakteri arasındaki benzerlik. Bir nevi yazarın kendisini de okuyorsunuz.
Yormayan, sıkmayan bir kitap.
Reklam
Kitaptaki ana karakterimiz Yozo aristokrat bir ailede dünyaya geliyor. Aslında komik , esprili ve çevresi tarafından da sevilen başarılı biri. Fakat içten içe yaşadığı anksiyete ve depresyon gittikçe onu dibe götürüyor. Yaşadığı ağır depresyon daha çok alkole bağımlı hale getiriyor. Öyle ki bu durum üniversiteden atılmasına, ailesi tarafından da reddedilmesine kadar gidiyor. Kitapta yer yer çok üzüldüğünüz kısımlar var. Bu kadar yetenekli birinin nasıl bu hale gelebildiğine hayret ediyorsunuz. Uzun bir süre sefil bir hayat sürüp birkaç defa intiharı da denedikten sonra tamamen insanlığını yitiriyor. Duygusuz, artık hiçbir şey için geri dönüşü olmayan bir yola girdiğini düşünen bir karakter ile kitabı sürdürüyorsunuz. Okuduğunuz kitapta gerçekten insanlığını yitiren birinin hayatına tanıklık ediyorsunuz. İşin ilginç tarafı ise kitabın yazarı Osamu Dazai’de kitaptaki Yozo karakteri ile benzer bir hayat sürüyor. Yazar ağır depresyon geçirip alkol bağımlısı bir hayat sürmüş. Ve en sonunda da intihar edip hayatına son vermiş. Yetenekli insanlar, yitirilmiş hayatlar…
