İnsanın en büyük korkusu, ölümden de büyük korkusu, yalnız kalma korkusu değil miydi? Ölümden bile, yapayalnız ölündüğü için korkardı insan. Ölenin elinden kimse tutamazdı. öte yandan, bir topluluk içinde, bir eğlencede bile yalnız kalınabilirdi. insanlar arasında, duygu, bilgi ve inanç iletişimi sorunuydu, yalnızlık. Bu iletişimin olmadığı yerde yalnız demekti insan.
Yaşam buydu işte. Bin tasayla üzülür, kafa yorardı insan; sonra bir de bakar ki, gerçek çözümlemeler kendiliğinden, olanca karmaşıksızlığı ve yalınlığı ile karşısına çıkıvermiş.