Hayır, bana onun gözyaşı lazımdı, onun ürkmesini görmek lazımdı, kalbinin nasıl acı çekip perişan olduğunu görmeliydim! Bir şeye tutunmak, onunla oyalanmak, bir insana bakmak lazımdı bana! Ve cüret ettim kendimden ümit etmeye, kendi hakkında hayal kurmaya cüret ettim, dilenciyim ben, hiçim ben, alçağım, alçağım!
Övgü ne kadar kaba olursa olsun,onda hemen,en azından yarısı doğru görünecektir.Ve bütün bunlar toplumun her seviyesinde ve gelişmişlik düzeyinde yaşanabilir.
"Ya aslında alçak değilse insan,bütün herkes,yani bütün insan soyu alçak değilse,o zaman kalan her şey önyargı demektir,sadece boş korkular var demektir ve sınır diye bir şey yoktur,zaten tam da böyle olması lazım!"