Mantık, irade ve duygular bize pusulalık eden üç kol iken iradeyi mantığın hizmetine soktuk, duygular da en iyi ihtimalle hoş bir seda olarak bir kenarda kalakaldılar.
Aslında unuttuğumuz, dışarıda bıraktığımız kendimiziz.
Artık bir şeyler, mantıklı ise bizler için var.
Soru “olmak ya da olmamak”olmaktan çıktı; “mantıklı mı, değil mi ?” Haline geldi.
Neyi unuttuk ? Neyi dışarıda bıraktık ?
Kendimizi mantık dediğimiz canavarın standartlarına koşarken anlık deneyimlerimizi unuttuk.