“Beni yanlış anlasınlar, benden korksunlar, beni reddetsinler daha iyi, hedefte olduğumu gösterir.”
En derin yalnızlığımın içinde kendi kendime konuşuyorum. Yine de çok yüksek sesle konuşmuyorum çünkü kendi sesimin boş yankısından korkuyorum.
Hiç sevilmemek, hiç dokunulmamak nasıldır, biliyor musun? Hiç kimsenin seyretmediği bir hayatı yaşamak nasıl bir şeydir, bilir misin?
“Bugün örs benim” diyerek sözünü kesti Nietzsche “çekiç darbeleri de senin sözlerin - aşkımın kalesini yerle bir ediyorlar.”