Ve sonunda kurtuluşu çaresizlik içinde, hiçbir kurtuluş sağlayamayacak olan birinin kollarında aradım.
“Birine bağlanabilmesi için kişinin önce kendisine bağlanması gerektiğini kastettim yalnızca. Kendi yalnızlığımızı kucaklayamazsak diğer kişi yalnızlığa karşı sadece bir kalkan görevi görür. İnsan herhangi bir izleyici olmadan da bir şahin gibi yaşayabilirse bir başkasına aşkla bakabilir, ancak o zaman diğerinin varlığının gelişmesini umursar.
“Görev, görev, görev! Bu küçük erdemler yüzünden yok olup gideceksin. Acımasız olmayı öğren. Eski hayatının külleri üzerine yeni benliğini inşa et.”