Ruhları bir kuş gibi âvare kılan uyku.
Hanımefendiler beni severlerdi, hepsi değil, ama arada bir çıkardı; ama ben her zaman ara sokakları, ıssız ve karanlık çıkmaz sokakları, meydanların arkalarını sevdim.
Sayfa 156
EBABİL
Alıp içinde sesler uçuşan bu akşamdan
Hafızamı bir deniz kıyısına çeken yol,
Aydınlık rüyaların peşine düşen gondol
Mavi bir denizde yüzer gibi yanan şamdan.
Tuşların üstünde karanlığın heyulâsı
Ve birden kalbe çırpınışlar veren hâtıra.
Çekmede beni saadet dolu dünyalara
Mine parmaklarında sadalaşan hulyası.
Sıyrılmada gözlerimden yıllarca geceler
Ve yalnız kalmada bir yaza râm olan sahil,
Uçuşmada gökyüzünde bir sürü ebabil:
Sevgimi ve hasretimi ebedî kılan yer.
Bu kadar şiir yeter! Gözyaşları döktüm. Bırak, biraz daha ağlayayım. Varsın bu, herkesin güleceği bir aptallık olsun. Sen buna gülmezsin.
Sayfa 155
...seni seviyorum, sevinç duyuyorum. Sevinç olmasa dünya ayakta kalamaz ve var olamazdı.
Sayfa 154