"Böyle bir adam ne diye yaşar ki! Hayır, söyleyin bana, onun varlığıyla dünyayı şerefsizlendirmesine izin verilebilir mi?"
Sayfa 108
Ama ya mutluluk, mutluluk nerede? Kim, kendisinin mutlu olduğunu söyleyebilir?.. Acı çekiyorum, beni bağışlayın acı çekiyorum...
Sayfa 83
Hiçbir şey söylemeden bakıyordu. Gözleri bir şeyler soruyordu, ama sanki kendisi yaklaşmaya korkuyordu.
Sayfa 77
Ona sadece bir kerecik bakabilseydim, ona yalnızca bir kerecik daha bakabilmek nasip olsaydı, ona yaklaşmazdım, bir şey söylemezdim, bir köşeye gizlenirdim... Bana doğru koştuğunu, bağırdığını, güldüğünü o kadar sık hatırlıyorum ki. Yalnızca ayak seslerini duysam tanırdım! Ama o yok... yok, hiçbir zaman da onun sesini duyamayacağım!
Sayfa 75
Ondan geriye kalan her şeyi açıp seviyorum, bakıp bakıp avaz avaz ağlıyorum.
Sayfa 74