“Sinsice yaşanan duygular, insanların bize, bizim de onlara ulaşabilmemizi engeller. Çünkü onlar gerçek bizi değil, gösterdiğimiz yanlarımızı kabul ederler. Sonunda, kabul edilen gerçek benliğimiz olmadığından, kendimizi de kabul edilmiş hissedemeyiz.“
“Ana - babalarımızdan alacaklı olduğumuz bir gerçek de olsa, geçmiş yeniden yaşanamaz. Bazı insanların daha elverişli koşullarda yetişmiş olmasının yarattığı eşitsizliğe isyan etmekte bizi kendi sorumluluklarımızı görmekten alıkoyabilir. Üstelik ana - babalarına öfkelerini sürdüren insanlar onlara karşı duydukları korku da sürdürürler. Ana - babadan korkmak ise olgunlaşmamış olmanın bir göstergesidir.”