Həmdə ki insanlar belə deyilmi zatən? Özlərinə ucu toxunmursa istəyir dünya dağılsın. Günümüzdə insanlıq isti evində hansısa bir hadisəyə klaviatura arxasında rəy yazmaqdan ibarət olub artıq.
İnsan günahkar doğulmur, günahkar olur, günahkar olmağa məcbur edilir. İnsanlar o qədər paxıllıq, nifrətlə doludurlar ki, ətraflarında qəlbi təmiz, insaflı birinin olmasını istəmirlər. Hər fürsətdə onu ləkələməyə çalışırlar.
Hər nə qədər önəmli olan sevgidi, pul önəmsizdi deyilsə də, bütün bunlar yalandı. Pul hər şeydi bu insafsız dünyada. Pulun yoxdusa sən heç kimsən, şəxsiyyətsizsən. Çox gülüncdü, günümüzdə cəmiyyət içində bizi şəxsiyyət vəsiqəmiz yox cibimizdəki pulumuz təsdiq edir.
Belə də ki hansı bir Allahın qulu eşq deyilən bu zalim duyğunun gələcəyini öncədən duyur? Duymaqla da bitmir, sonrasında üzülməmək üçün əngəlləmək gəlir.
Müəssisələrdə istehsal olunan bir cihaz deyil ki bu duyğu - başlıcası eşq - söndürüb yandırasan ürəyin istəyən vaxt.