İnsanın acısı hafifliyor doğru..
Yerini çok ince ve derin sızıya bırakıyor çünkü..
Farkettim ki yorulmuşum..
Kimseye hikayemi anlatacak dermanım kalmamış.
İstiyorum ki oturayım bir tren koltuğuna,
karşımda hiç tanımadığım birisi..
Ben izleyeyim yolu uzun uzun,
kâh ağlıyayım, kâh iç çekeyim.
Sonda yolculuk bitsin ve anlatmış olayım..