Emine ATEŞ

Emine ATEŞ
@_emineates_
“السكوت أحيانًا أبلغ من الكلام” Bazen susmak, konuşmaktan daha güçlüdür.
Aşk da sevgi de acıdan başka bir şey getirmiyordu insana. Acıya tıka basa do­yan kalbimin bir kere daha hırpalanmaya takati yoktu artık. Söz geçirmem gereken kalbimse ona da söz geçirirdim ama kimseyi bu hâliyle bile yete­rince zor olan hayatıma yük etmek istemiyordum.
Sevdiklerini canının ta içinde taşır, canıyla korur kollardı ama sevilmek ona nasip olmamıştı ne yazık ki...
Çocukluk hayal kurmak demekti, hayaller de insana hep bir umut getirirdi. Zaman bana hiç acımadan büyümeyi öğretti, sonra da hayallerimi umutlarıma katıp aldı götürdü yüreğimden.
Korktuğum, kaçtığım, saklandığım her şeyin eşiğindeydim. Yaşana­cak onca şeyi bilseydim değiştirmeye gücüm yetmezdi. Değiştirmek iste­mezdim de... Çünkü ben bu zamana kadar yalnız hayatta kalmayı biliyor­dum. Yaşamanın ne demek olduğunu ise onunla öğrenecektim. Aşkın ta kendisiyle...