Ela
@_endless_
81 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Kendimi olmak istediğim gibi göremiyorum. Kesik kesik hissedebiliyorum. Kafam kaçık,
aklım açık mı belli değil.
Tüm bu eksiklikten kaçacağımı biliyorum.
Korkusuz bir yolu ardımda bırakıp haklı olduğumu anlatacağım.
Keşke kendime yardım edebilseydim ama bu kadar ölüyken bunu yapmak çok zor.
Her gece uyumaya dalmadan önce içimdeki kötülüğü hissedebiliyorum.
Zihnim durmuyor, düşünmek bana acı veriyor. Eşsiz olmak mutlu etmiyor sadece yalnız hissettiriyor.
Yardıma ihtiyacım var ama bilinmezliğimi anlayacak kadar acı yaşamış kimseyi tanımadım. Geceleri misafir olarak gelen düşünceler bedenimi terkederken umudumu da götürüyor.
Üzgünüm hissedemiyorum.
Kendimi göremiyorum.
Suyun ateşi yok ettiği kadar keskin bir şekilde yok oluyorum.
Ölümlü bir dünyada yaşarken “iyi insan” olmak dışında başka ne seçeneğimiz olabilir ki?
Sayfa 29
