Ne varsa hırsla kutulara doldurmaya başladım. Hediyeler, hatıralar, ne varsa.. Ardından tüm kolileri merdivenden indirip çöpe boşalttım. Rahatlamıştım.
Kötü hatıralar, onulmaz yaralar, insana kapanmaz boşluklar yaratırdı..Arkasında bıraktığını sandığı geçmişi, geleceğini fersah fersah geçermiş.. Bir noktada çakılı kalmıştım. Ne yaparsam yapayım geçmişten kurtulup geleceğe dahil olamıyordum.