Esra

Atmam yetmiyor yakmam gerekiyor..
Ne varsa hırsla kutulara doldurmaya başladım. Hediyeler, hatıralar, ne varsa.. Ardından tüm kolileri merdivenden indirip çöpe boşalttım. Rahatlamıştım.
Reklam
Zamanın ve ömrün sonsuz çemberinde kötü bir kapana kısılmış gibiydim.
Yeni insanlarla tanışmakta, onları hayatıma buyur etmekte zorlanıyordum.
Acı çektiğini göstermemek için kim bilir ne kadar acı çekiyor olmalısın.
Kötü hatıralar, onulmaz yaralar, insana kapanmaz boşluklar yaratırdı..Arkasında bıraktığını sandığı geçmişi, geleceğini fersah fersah geçermiş.. Bir noktada çakılı kalmıştım. Ne yaparsam yapayım geçmişten kurtulup geleceğe dahil olamıyordum.