İnsan kendini sahiplenmeyip, varlığını 'bedenine' ve zamanı şimdiye' münhasır kılmadığı müddetçe, ruhuyla, geçmiş zamanın derinliklerine inip, oradaki acıları, hüzünleri, hataları bulabilir ve onlarla yüzleşebilir; geçmişte oluşan boşlukları doldurup, acıları sevinçlere, günahları sevaplara dönüştürebilir.