Sozda
@_ewr
•Xwezî jiyan mîna pirtûkan, kulîlkan û evînê bûya.
•Zanîngeha Dicleyê | Ziman û Wêjeya Kurdî.
2396 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Üç Kırık Dal...
Bazı kitapları okurken çok fazla hissediyorum çok fazla hissediyor olmaktan yorulup kitabın kapağını kapatıyorum. "Bu bir kitap." diyorum kendime, bu bir kitap. diyerek teskin ediyorum kendimi. Evet, bu bir kitap. Ama bu yaşamın içinde olan bir kitap. Benim bu okuduklarım yaşanılan şeyler. Bu acılar, bu dostluk, bu aşk...hepsi, hepsi gerçek ve hepsi yaşamdan doğup İdris Baluken'in kaleminden kâğıda dökülmüş...
Ankara'dan Diyarbakır'a kafasının içinde soru işaretleriyle, ön yargılarla üniversite okumaya gelen Deniz, Cengiz ve Alicanla tanışır. Baluken, yolları kesişen bu üç arkadaşın öyküleri aracılığıyla bize direnme ve dayanışmanın bir yaşam tarzı olarak çiçeklendiğini gösteriyor. Bu üç arkadaşın; aşklarını, adaletsizliğe karşı duruşlarını, iş yaşamlarında ideolojilerinin tersi olan sistemin bir parçası olmayı hazmetmeyen bu gençlerin iç savaşlarını ve onları çelişkilere, sorgulamalara iten mutsuz olan bir yaşama dönüşünü anlatıyor. Üniversite dönemlerinde hayalleri ve idealleri olan bu gençler meslek hayatlarında hayal ettiklerinin yanından bile geç(e)mezler. İnsanı insan yapan değerlerden, vicdandan yoksun sistemin, iktidar gücünün körelttiği insan zihnini bu üç arkadaşla zengin ve edebi diliyle sunmuş okurlarına Baluken.
"Parasını vermişler, ideallerimi almışlar gibi hissediyorum..."
Ve aşk... Her şeyi ama her şeyi anlamlı kılan o muhteşem duygu. Baluken, Gül ve Ciwan'ın aşkıyla bize yaşamın tamamlanmayı bekleyen parçası olarak sunuyor. Evet, aşk tamamlanmaktır bütün noksanlardan.
Ve bizim mahzun, acılı coğrafyamız. Yüzyıllardır kanımızla beslenen, adını bile duymadığımız, görmediğimiz, bilmediğimiz kravatlı insanların yaşamlarımız hakkında söz sahibi olmaları beni kahrediyor artık. Bazı insanların öteki insanları anasız, babasız, evlatsız;
Reklam
Leyla ile Mecnun dizisini izlemeyen üç kişiden biriyim herhalde; hiçbir sahnesini bilmem, karakterlerini tanımam, konusunu da isminden az biraz tahmin edebiliyordum sadece, ki o da tahminlerimin ötesindeymiş.. :))
Madem kitabı var bari kitabını okuyayım dedim. İyi ki alıp okudum, okumaya başladığım günün gecesinde dizisine de başladım, dizi de kitapta çok güzelmiş. Ve benim güzelliklere geç kalmak gibi kötü bi huyum vardır maalesef.. :(
İlk sayfasından son sayfasına kadar beni hem bu kadar güldürüp, hem de hüzünlendiren başka bir kitap hatırlamıyorum..
Elimden bırakamıyor ama bitmemesi için de dua ediyordum.
Onkoloji servisinde sıramı beklerken, hastane bahçesinde, metroda, otobüste, balkonda yatakta, koltukta her yerde okudum. her yere biraz Leyla ile Mecnun bıraktım. Leyla ile Mecnun'a hayatımdan biraz yaşanmışlık katmak istedim..
Okuduğum çoğu yerin altını çizdim, birçok yere gülücük koydum, bazı diyaloglara dahil olmak isteyip hemen yanına not düştüm, random bile koydum bazı yerlere.. :)
Keşke herkesin bi Erdal Bakkalı olsa öyle değil mi.? Samimi, içten, paragöz gözükse de özünde iyi olan Erdal bakkal.
Hepimize İsmail abinin renkliliğinden ve umudundan lazım öyle değil mi.? Zaten ondaki neşenin yarısı bizde olsa gül gibi yaşayıp gidermişiz öyle diyor Mecnun.
Yavuzun yaptığı hırsızlığın bile bi manası vardı, dünya kötü ve karanlık bir yer, bunca kötülüğün kol gezdiği yerde Zeynep'in dünyadaki güzellikleri görmemesi haksızlıktı ona göre..
Ve ve ve diğer tüm karakterleri de cok ama çok sevdim. Fakat en çok Leyla ile Mecnunu sevdim..
Burak Aksak da bi teşekkürü hak etmiyor değil hani. ;)
Teşekkür ederim Burak Aksak, beni hem kahkahaya boğup, hem de içimi acıtıp göz yaşlarıma boğduğun için..
Not; Bu bir inceleme yazısı değildir, birazcık duygularımı paylaşmak
