Biliyorsun
Hala birine aşık olabilirim
Sana hiç benzemeyen çocuklarım olur
Adının hic anılmadığı bi hayat kurarım
Hayalimdeki yüzünü eskitir zaman . . .
Biliyorsun
Herkes bi yolunu bulup tamamlanir aslında
Herkes unutur
Babanin cuzdanindan caldigin paralar gibidir bazi şeyler
Belli oluncaya kadar devam edilir
Biliyorsun
Unutabilirim
Zaten ben kimleri unuttum
Onlardan biri olur, hayatimin en kullanılmayan yerine kaldırılır suretin
Tozlanırsın
Üzerin örtülür . . .
Biliyorsun
Seni sevdim
Bir gun kör olsaydinda severdim
Ellerin olmasaydi mesela
Ellerin olmasaydi sen bile kendini sevmezdin oysa
Biliyorsun
Kimsenin tek bi seçeneği yok bu hayatta
Hala seni bana unutturacak insanlar
Taniyabilirim
Baska bi ses kazinir kulaklarima
Biliyorsun
Herkesin kendini kurtaracak bi bahanesi
Var aslinda
Oysa,
Adını yazmadım senden sonra,
yangınından kaçırıp gözlerimi
resmine hiç bakmadım.
takvimler şaşırdı senden sonra
büyümedi hiç bir umut
ben de büyümedim gittiğinden beri
bak bıraktığın yaştayım hala
yine de hayatın uzağındayım artık
ve bir hayat uzağındayım.
Ondandır küreklerine hiç asılmadım hayatın
bir dalga beni atar diye kıyılarına.
Hüzünler biriktirir,
gizli gizli ağlarım.
Hayat beni -ağ-lar...
Hayat beni bağlar baba
Hayat beni avlar.....korkarım....bak bıraktığın yaştayım hala
yol yordam acemisi
saklanır yastığıma
gelemezdim ardından
çocuktum... o yolları bilmezdim..🍂
Giden geri dönmüyorsa, sen başkasına gideceksin.
Beklemek artık çok geç değil mi?
Gidenleri çok beklemedik mi sence?
Ben en çok gidince mutlu oluyorlar mı çok merak ediyorum..
İnsan, iyi hisettiği bir insandan gider mi hiç, Gitmez..
Ben gidemem, öylece otursun yanımda, tek kelime dahi etmesin, küs dahi olalım kırgın da ama dursun hiç bir yere kımıldamasın isterim.. Ama giden dönmüyorsa, ne yapacağım?
Bir pencerenin önüne oturup, sonsuza dek öylece bekleyeyim mi?
Size bir sır vereyim mi?
Ben çok bekledim, o kadar çok ki... artık giden hiç kimse'de zerrem kalmaz oldu.
Tüm dünya yanıyor deselerdi, o pencerenin önümden kalkamam derdim...
Ama beklemek, çare değil olmadığının farkına çok uzun zaman önce vardım.
Beklemek, kendini kül etmek, kendine zarar vermek dışında birşey değil..
Demem o ki ; insan beklemeyi bırakmak gerek.. kim nereye göreyse orda kalır.
Ve herkes hakettiğini yaşar, bırakın kim nereye layıksa orda kalsın... 🌙