"Benden hoşlanmamak için bir nedenleri olsun istedim, anlıyor musunuz? Bir nedene sığınmak insanlara iyi geliyor. Pek ender geliyorum ama kasabaya geldiğimde, bu kese kağıdından biraz içer, biraz zikzak yaparsam insanlar Dolphus Raymond viskinin kölesi olmuş diyebiliyorlar. Bu yüzden alışkanlıklarını değiştirmesine olanak yok. Elinde değil. Böyle yaşamasını nedeni bu."
"Oo, evet, neden numara yaptığımı soruyorsun? Çok basit," dedi. "Bazı insanlar... Yaşam tarzımdan hoşlanmıyor. E ben de cehenneme kadar yolunuz var diyebilirim, hoşlanıp hoşlanmamanız umurumda değil, diyebilirim. Hoşlanıp hoşlanmamanız umurumda değil diyorum demesine ama cehennem kadar yolunuz var demiyorum, anlıyor musunuz?"
"Merak ettim, acaba hayatında hiç ona "küçükhanım" ya da "Bayan Mayella" diyen olmuş mudur; sıradan bir kibarlığı hakaret saydığına göre hiç olmamış demek ki. Ne biçim bir hayatı vardı acaba?"
"...Onunla ilgili bir gerçeği görmeni istiyordum, gerçek cesaretin ne olduğunu görmeni istiyordum, gerçek cesaretin eli tüfekli bir adamla ilgisi olmadığını. Daha başlamadan yenildiğini bile bile başlamak ve her ne pahasına olursa olsun sonuna kadar devam etmek olduğunu. Nadiren de olsa bazen kazanırsın. Bayan Dubose kazandı, kırk sekiz kilosunun kırk sekizini de kazandı. Hiç kimseye, hiçbir şeye bağımlı olmadan öldü. Hayatımda tanıdığım en cesur kadındı."