fatmaa
@_fatmaa3
Kör biri için gökkuşağının renkleri ve sağır biri için kuş sesleri nasıl boşunaysa, yürekle algılanmayan zaman da öyle boşa gider, kaybolur.
Ama ne yazık ki düzgün atmasını bildiği halde kör ve sağır olan nice yürekler vardır.
Çünkü zaman, yaşamın kendisidir. Ve yaşamın yeri yürektir.
Kitabı bitirdiğim zaman şu cümle geldi aklıma. "Hakikatin de, insanların da iki yüzü vardır."
Okudukça şaşırdım. Kendimden bir şeyler buldum. Kendimi karakterlerin yerine koydum. O çaresizliği, yorgunluğu, pişmanlığı, acıyı hissetim. Daha fazla spoiler vermeden okumanızı tavsiye ederim. Zaten Reşat Nuri'nin kitapları akıcı bir dilde, okurken sanki o anları siz yaşıyormuşcasına akıp gidiyor. Benim merak ettim bir romandı. Sevdim, öneririm.
Benim için sevmek bir başka insanın vücudundan, ruhundan bir parça hükmüne girmek, onunla beraber gülüp ağlamak, ıstıraplarını paylaşmak demekti.
Bir köşede kendimi unutturmaktan, başımı dinlemekten başka bir şey istemiyorum.