fatmaa

Dünyanın tüm pisliği içinde tek bir hücre gibi kalabilmeli, yüzlerce başka insanla birlikte bu pislikte parıldayan bir mücevhere dönüşmeliydim.

fatmaa

Sizler benim ancak kabuğumu görebilirsiniz, içimdeki fırtınaları asla bilemezsiniz.

fatmaa

Çorak bahçeme gelen bahara inanmaya başlamıştım.

Takip Önerileri

fatmaa

Kahkahaların ve sohbetlerin yükseldiği bir kalabalığın içinde ben kendimi arıyordum. İçimde, kaybettiğim o insanı arıyordum ben...

İlkbaharda yeşeren yaprakları her bir damarıyla kâğıda dökebilir, sonbaharda bile kestane çiçeklerinin tozlu kokularını burnumda hissedebilirdim; yani o anı kaybetme korkusuyla değil, tekrar kavuşmanın heyecanıyla yazıya döküyorum ben. ( Bu cümlenin tam olarak beni tarif etmesi ♡)