Kendini beğenmiş adam, mutluluğunu kendi rahatlığı üstüne değil, başkalarının acıları üstüne kurar; ezeceği, köle gibi kullanacağı insanlar olmazsa, mutluluğunu başkalarının yoksulluğu üzerine kuramazsa, malını mülkünü ortaya serip yoksulların bellerini bükmeyeceğini, umutlarını kırmayacağını bilmezse, Tanrı olmayı bile istemez.
Bir suratı karakter haline getiren şey bireysellik, iç hayat ve özgürlüktür. Çünkü karakter, insan suratı ile aynı şey değildir; karakter, yüze akseden gayrettir.