Bir bahtı karayım, gülmedi yüzüm
Neşeli görünür
Kan ağlar özüm
Kış misali geçti ,baharım yazım
Kaldırmadı başımdaki dumanı
Dünya dedikleri bir büyük handır
Veysel durmaz ağlar bunca zamandır
Az yaşa,çok yaşa sonu verandır
Bir gün göçüm çeker ömür kervanı.